Kobiety, wino i śpiew

A raczej kobiety, alkohol wszelkiej maści i poezja. Powiedzieć tak o Bukowskim to powiedzieć wszystko i zarazem nie powiedzieć nic. W jego twórczości tkwi coś, czego właściwie trudno by się było w niej spodziewać –  dziwna wrażliwość i głębokie zrozumienie dla ludzkiej natury, ukryte gdzieś pomiędzy prostym, trochę wulgarnym językiem, dość przewidywalną fabułą i opisami niewiarygodnej ilości kobiet skłonnych pójść do łóżka z mocno podstarzałym pisarzem alkoholikiem. Pozwolę sobie nie streszczać fabuły, bo właściwie zrobiłam to w pierwszym zdaniu.

Czytaj dalej

W porównaniu z „Daas”…

Współczesne polskie kino ma tę jedną niewybaczalną wadę, że zazwyczaj wymyka się kategoriom oceny kina w ogóle. Bo o ile większość zagranicznych filmów da się ocenić na wymiarze beznadziejny – rewelacyjny, to wytwory rodzimej kinematografii zupełnie do takich ocen są nieprzystające i domagają się osobnej klasyfikacji. Myśląc więc o polskim kinie ostatnich kilkunastu lat, niepokojąco często używam etykietek typu: „ale że o co niby chodzi?”, „kto by to w ogóle chciał oglądać?”, „wszystko ładnie, tylko po co tyle męczeństwa?” czy „zaskakująco dobre, aż trudno uwierzyć, że nasze”.

Jakiś czas temu, za sprawą filmu Adriana Panka uzbroiłam się dodatkowo w kategorię, jakiej istnienia się nie spodziewałam, kategorię, która niemal każdy polski film pozwala pokazać w dobrym świetle – „w porównaniu z Daas… wprost rewelacyjny”.

Czytaj dalej

Forever Sherlocked

Wydawać by się mogło, że o Sherlocku Holmesie powiedziano już tak dużo, że trudno byłoby powiedzieć cokolwiek nowego. A jednak, BBC udowodniło ostatnio, że najsłynniejszego detektywa świata nigdy dość.

W zatwardziałych sherlockistach nowy serial może w pierwszej chwili wywołać odruchowy bunt i niedowierzanie. No bo jak to tak? Holmes ze smartfonem w ręku? Doktor Watson prowadzący bloga? Komu potrzebny genialny umysł, skoro wszystkie zagadki może rozwiązać technologia? Nie może. A współczesny Londyn jeszcze większe miałby kłopoty bez Sherlocka Holmesa, niż ten dziewiętnastowieczny.

Czytaj dalej

Przed obejrzeniem skonsultuj się z lekarzem psychiatrą

Są takie filmy, które zmieniają życie. Rozgniatają mózg na ścianie. Czynią człowieka nienormalnym. A przynajmniej nic już po nich nie jest takie, jakie było.

Filmów pokroju Hydrozagadki dzisiaj już się w Polsce nie robi. Może i dałoby się osiągnąć podobny poziom totalnego absurdu, może i konwencję parodii komiksów i filmów o superbohaterach dałoby się utrzymać… Ale podrobienie ducha i smaczków rodem z roku 1970 byłoby zadaniem szalenie trudnym. Czytaj dalej

God save the Queen!

Z Bożej Łaski Królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Antigui i Barbudy, Australii, Bahamów, Barbadosu, Belize, Grenady, Kanady, Jamajki, Nowej Zelandii, Papui-Nowej Gwinei, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyn, Tuvalu i Wysp Salomona, przewodnicząca Wspólnoty Narodów, Obrończyni Wiary, Elżbieta II kończy dzisiaj 86 lat. Zacny wiek. I bardzo dobra okazja, żeby w rytualny wręcz sposób przy Earl Greyu i muffinkach obejrzeć Królową w reżyserii Stephena Frearsa.

Nie sądzę, żeby film, który zdobył tak mnóstwo nagród z Oscarem dla Helen Mirren za rolę Elżbiety II na czele, trzeba było jeszcze zachwalać i komukolwiek polecać. Pozwolę sobie więc jedynie na totalnie subiektywną na jego temat refleksję.

Czytaj dalej